ابزار پرداخت پوشیدنی

ابزار های پرداخت پوشیدنی

 

عصر کارت های اعتباری

عمر کارت های اعتباری که اکنون هر یک از ما حداقل دو سه تا از آن ها داریم به بیش از 65 سال می رسد. اولین بار کارت اعتباری در سال 1950 در ایالات متحده تولید شد و کمی بعد هم پای آنها به تهران باز شد. از قرار معلوم، نخستین بار چند سال بعد از اولین دستگاه های ای.تی. ام در دنیا در تهران نیز 6 دستگاه ای.تی. ام توسط بانک بیمه کارگزاران فعال و البته پس از مدتی کوتاه متوقف شد1.                                     

 

1- برای خواندن خبر مربوط به اولین دستگاه ای. تی. ام در ایران، می توانید رجوع کنید به:

 

 

بار دیگر در اواسط دهه هفتاد شمسی خودپرداز در ایران راه اندازی شد. در این زمان بانک ملی ایران حدود ششصد دستگاه خودپرداز را فعال کرد ولی حضور کارت های اعتباری در سراسر کشور طی دهه بعد فراگیر شد2. این کارت ها آمدند تا فرآیند خرید و در کل پرداخت ها را تسهیل کنند. چه با کارت های اعتباری موافق باشید چه مخالف، نمی توان نقش آن ها را در تحولات بزرگ مربوط به امور مالی انکار کرد. اولین نتیجه این تحولات کنار گذاشته شدن پول نقد بود، چه از سوی بانک ها چه جماعتی که پول ها را خرج می کنند. این کارت ها فرآیند تبدیل پول نقد به اعتبار را بسیار تسهیل کردند. امروزه طوری شده که اکثر کاربران بدون اینکه حتی یک ریال از دستمزد ماهانه خود را لمس کنند کل پول را خرج می کنند؛ بعضی از بانک ها بدون اینکه پول نقدی در بساط داشته باشند میلیاردها ریال وام می دهند؛ مردم بدون اینکه به مغازه بروند و خرید کنند با همین کارت ها به همدیگر هدیه می دهند؛ بدون اینکه در صف بایستند قبوض خود را پرداخت می کنند؛ و قس علیهذا. ناگفته پیداست این فناوری نیز همچون سایر فناوری های پرداخت نظیر درگاه پرداخت اینترنتی و کارتخوان با پیشرفت های تکنولوژیک همگام است و با شتاب بالایی تکامل می یابد.

2- برای خواندن مطلبی درباره تاریخچه عابر بانک در ایران، می توانید از طریق لینک زیر رجوع کنید به مطلب «عابر بانک چه زمانی به ایران آمد»:

 

حمل کردنی ها!

و البته گفتن ندارد که دنیای فین تک به مدد تحولات حوزه دیجیتال تغییرات جدیدی از سر گذرانده است. این پیشرفت های تکنولوژیک با تغییر در نحوه خرید، فروش یا انجام کسب و کار، ارائه دهندگان خدمات مالی و بانک ها را به چالش می کشند. حالا دیگر حتی لازم نیست برای مبادله پول به دستگاه های خودپرداز رجوع کنیم، دستگاههای ثابتی که ممکن است در فاصله ای دور از ما مستقر باشند. طی این سال ها فناوری های پرداختی بسیاری در قالب گجت ها قابل حمل وارد این عرصه شده اند: از کارتخوان های سیار گرفته تا سیستم های پرداخت بدون تماس (m-POS)، شبیه سازی کارت های میزبان (HCE)،کیف پول تلفن همراه (m-Wallet)  و اپلیکیشن های موبایلی پرداخت. و البته باز هم فناوری های پرداختی فقط به گجت هایی که حمل می شود وابسته نمانده است. حالا دیگر پوشیدنی های پرداختی هم پا به میدان گذاشته اند.

 

فین تک و پوشیدنی ها: پرداخت مچی!!!

ساعت، مچ بند، عینک، زیورآلات، دستکش، لباس، کلاه و کوله پشتی ما امروز بستر حضور فناوری های هوشمندی هستند که حتی تعداد قدم ها یا ضربان قلب ما را می شمرند. ورزش، سلامتی، سرگرمی، ارتباطات و مسیریابی فقط برخی از حوزه هایی هستند که با پوشش های ما عجین شده اند. از آنجاکه این گجت های پوشیدنی به سرعت دارند جای خود را در زندگی مردم پیدا می کنند، فین تک هم از قافله عقب نمانده و قدم به سرزمین پوشیدنی ها گذاشته است. «سیستم های پوشیدنی پرداخت الکترونیکی» (wearable payment systems) به سرعت در حال گسترش است، ولی هنوز نمی توان درباره تاثیرات احتمالی آن بر بخش بانکی و عادات خرید مردم چندان دقیق بحث کرد. قدر مسلم این که پیوند فناوری با چیزهایی که می پوشیم روزبه روز گسترده تر می شود، چنان که امکانات مختلف پرداخت های بانکی هم وارد بازی خواهد شد. پرداخت الکترونیک حالا به مدد گجت های پوشیدنی راحتی و سرعت کم نظیری پیدا کرده است.

 

پیشگامان فناوری های پوشیدنی پرداخت

مچ بند فیت بیت (2009) و ساعت مچی هوشمند پبل (2012) در زمره اولین فناوری های پوشیدنی بودند که راه را برای دستگاه های اندرویدی و iOS امروزی باز کردند. ابزارهای پرداخت مچی از جدیدترین فناوری های پرداخت الکترونیکی است که به سرعت در حال گسترش است و حالا به دیگر کاربردهای گجت های پوشیدنی از جمله ارتباط، سلامت یا ورزش پیوسته است. در حال حاضر، ساعت مچی اپل (و سرویس اپل پی)، ساعت مچی سامسونگ (و سرویس سامسونگ پی)، فیت بیت (سرویس فیت پی)، مچ بندهای تناسب اندام جاوبون، علی پی، آمازفیت، کرو رینگ، اینفینئون، توکن، ای پی از جمله مهمترین دستگاه های مچی در حوزه پرداخت الکترونیکی هستند. 

 

 

چرا پرداخت از طریق پوشیدنی ها؟

کارکرد اصلی فناوری پوشیدنی برای «سیستم های پوشیدنی پرداخت الکترونیکی» تسریع بیشتر عملیات بانکی است از جمله در اعلام وضعیت حساب بانکی کاربران، انجام تراکنش های ساده مثل انتقال وجه و هشدار در صورت وقوع تقلب یا استفاده غیرمجاز از حساب های کاربری مشتری ها. اما ناگفته پیداست که مساله امنیت در اولویت بررسی کیفیت و کارکرد هر فناوری جدیدی است. از این رو، گجت های هوشمند این عرصه می کوشند برای تامین امنیت مثلا با صدای شخص کاربران سازگار شوند؛ به این صورت که کاربر با صدای شخص خودش درخواست خود را به بانک ارسال می کند. با این حال، بعید است حتی هواداران دوآتشه این فناوری نیز امکان دستیابی به امینت کامل را همچون سایر فناوری ها ممکن بدانند. با این همه، در هنگام تولید این فناوری جدید پیش بینی شده بود در سال 2018 بیش از دویست میلیون ساعت هوشمند در بازار عرضه شود.  

 

 

دیدگاه ها

داود دوروش

عالی بود. ممنون از اطلاعات خوبتون